Rita Woudenberg, mindfulnesscoach

Aandacht voor jezelf

2011-08-14T21:38:00.002+02:00

Cursus Mindfulness: Aandacht voor jezelf

Mindfulness is een techniek om met aandacht te leven. Met mindfulness leer je bewust omgaan met spanning en stress.

Mindfulness leert je stil te zijn, zodat je kunt gaan voelen en opmerken wat er zich in je lichaam en geest afspeelt. Het leert je contact te maken en te houden met dat wat gevoeld en ervaren wordt, zodat je ermee om kunt gaan, zonder je je erin te verliezen en meegesleept te worden. Je leert hierdoor nieuwe en gezondere keuzes te maken waardoor je leven prettiger wordt.

Mindfulness is een aandachts – en bewustzijnstraining die bewezen effectief is bij mensen met chronisch pijn, onbegrepen klachten, vermoeidheid en depressie. Daarnaast kan mindfulnesstraining zeer waardevol zijn voor eenieder die wil stilstaan bij zichzelf en wil leren anders om te gaan met stress.

In deze cursus leer je de basisprincipes van mindfulness. Naast een klein stukje theorie over de oorsprong van mindfulness en de betekenis hiervan, gaan we direct actief aan de slag met oefeningen. Gedurende de bijeenkomsten maak je kennis met verschillende meditatievormen. Thuis oefenen is een belangrijk onderdeel van de cursus: alleen door dagelijks te oefenen kun je mindfulness in je dagelijks leven integreren. Hiervoor krijg je oefen cd's mee naar huis. Het bespreken met elkaar van de ervaringen met de oefeningen is ook een onderdeel van de cursus.

Eind augustus starten er 2 groepen:

Maandagochtend van 9.30 tot 11.30 uur. Data: 22 aug./29 aug./ 5 sept/12 sept. /19 sept. en 26 sept. 2011
Donderdagavond van 19.30 uur tot 21.30 uur. Data: 25 aug./1 sept./15 sept./22 sept./29 sept. en 6 oktober 2011 ( let op: deze groep slaat 1 x een week over)

De cursussen worden gegeven in de ruimte van Yoga Leerdam, Energieweg 17V in Leerdam

De kosten voor de cursus bedragen €110,00 voor 6 bijeenkomsten, inclusief koffie/thee en cursusmaterialen.

Aanmelden: info@mindfulnessleerdam.nl of 06-28082017

Soms moet je iets afsluiten...

2011-07-18T12:02:00.001+02:00

Ruim 6 jaar geleden ben ik gestart met mijn praktijk Impuls, Counselling & Coaching. Ik had mijn eerste opleiding tot counsellor/coach afgerond en was toe aan een nieuwe uitdaging. Het eerste jaar had ik mijn baan in het ziekenhuis er nog bij, maar in 2006 heb ik de stap genomen om daarmee te stoppen en me helemaal te gaan richten op mijn werk in mijn praktijk.

Er kwamen cliënten met allerlei soorten hulpvragen en het is boeiend om mensen hierin te begeleiden. Om te zien hoe zij in een (innerlijk) proces komen en tot nieuwe inzichten komen over hun manier van denken, doen en reageren. Voor mij ook steeds weer verrassend en leerzaam. Het werk als counsellor geeft mij veel energie en voldoening.

Nu heb ik uiteindelijk besloten om te stoppen met mijn praktijk ‘Impuls’. Het is een heel proces geweest om hiertoe te komen: het werken met mijn cliënten is geweldig. Maar helaas zijn er niet voldoende cliënten voor mij om er de nodige voldoening uit te halen.
Telkens zijn er periodes waarin ik een aantal cliënten heb; echter het aantal gesprekken is beperkt: mijn streven is uiterlijk 10 sessies, vaak is de cliënt al weer op de goed weg na minder gesprekken…

In de afgelopen jaren bleek steeds weerdat er niet voldoende aanbod is om wekelijks mijn tijd te vullen met cliënten contacten. Op de eerste plaats mis ik hierdoor continuïteit, routine en voldoening in mijn werkzaamheden. Maar ook financieel is het niet interessant en heb ik veel privé geïnvesteerd.
Toen ik dan ook in mei jl. besloten heb om te stoppen met ‘Impuls’ , voelde ik dat dit goed was.

Soms moet je iets afsluiten, om weer ruimte voor iets nieuws te krijgen.

Mijn plan was om eerst op vakantie te gaan, afstand te nemen van alles, en dan te kijken hoe en wat ik wil gaan doen. Te zien wat er op mijn pad zou komen.
Maar al vóórdat ik vakantie ging, kwamen er nieuwe mogelijkheden op mijn weg: Renske Tuinstra, van Yoga Leerdam nodigde mij uit om in haar nieuwe yoga ruimte cursussen te gaan geven.

Dit past zo mooi in mijn plannen: in het voorjaar ben ik gestart met een opleiding aandachtgerichte therapie/mbct ( mindfulness based cognitieve therapie) met de bedoeling om trainingen en workshops in groepsverband te gaan geven.

Ik hoefde dan ook niet lang na te denken en heb snel ‘ja’ gezegd. Zo’n mooie sfeervolle ruimte waar ik gebruik van kan gaan maken! Eind augustus start ik met de eerste mindfulnesscursus en de eerste aanmeldingen zijn al binnen.

Naast deze groepsactiviteiten biedt de nieuwe ruimte ook de mogelijkheid om één op één met clienten te werken. Dus wanneer mensen daar behoefte aan hebben, kan ik dit ook nog aanbieden. Alleen niet meer onder de naam Impuls... Vanaf nu ga ik verder als Rita Woudenberg :)) van' mindfulnessleerdam'

Eetgewoonten/ Mindful eten

2011-04-26T15:30:00.000+02:00

Na een leven lang ‘gebukt’ gaan onder mijn overgewicht, heb ik jaren geleden een coaching traject “Stop emotie eten” gevolgd. Dit traject heeft mij, mijn gewicht en mijn hele leven behoorlijk in beweging gebracht: ik kreeg inzicht in de onderliggende oorzaak van mijn overgewicht en mijn eetgedrag.
Daarnaast voelde ik een sterke behoefte om anderen te laten ervaren dat het écht mogelijk is om je leven een nieuwe impuls te geven ( vandaar de naam van mijn praktijk: Impuls, Counselling & Coaching). Vandaar dat ik diverse opleidingen en trainingen heb gevolgd en mijn eigen praktijk kon starten.

Door het inzicht in mijn eetgedrag en het daaruit voortkomende overgewicht zag ik dat diëten hiervoor geen oplossing zouden zijn. Nu was daar ik daar al wel achter gekomen, omdat ik sinds mijn 11de jaar constant aan het ‘jojoën’ was met mijn gewicht. Het is me enkele keren gelukt om flink wat kilo’s te verliezen ( één keer zelfs 24 kilo in 4 maanden) en soms lukte het ook om dit gewichtsverlies een tijdlang vast te houden. Toch kwam er elke keer weer een periode dat ik zwaarder werd… Zelf had ik al ervaren dat dit vaak in stressvolle en/of verdrietige periodes was, zoals bv toen mijn vader overleed en toen mijn partner werkeloos werd. Ik wist ook dat ik dan de neiging had om meer te gaan eten.

Tijdens de coaching kreeg ik meer inzicht in dit gedrag en raakte ik steeds meer geïnteresseerd in de emotionele achtergrond van eet- en gewichtsproblemen. In diverse workshops en trainingen ( o.a. van Patty Harpenau en Joanna Kortink) heb ik uiteindelijk geleerd om mijn emoties te (h)erkennen en ze niet meer weg te eten.

En ja hoor: langzaam maar zeker begon ik gewicht te verliezen. Zonder dieet, maar door bewust te eten: bewust van de reden van mijn eetbehoefte, bewust van waar mijn lichaam behoefte aan heeft, bewust van waar mijn geest behoefte aan heeft en met bewuste keuzes voor gezond, natuurlijk eten.

Op deze manier ben ik ongeveer 15 kilo afgevallen en blijf al 4 jaar schommelen rond hetzelfde gewicht ( al sta ik bijna nooit meer op de weegschaal, ik voel het wel aan mijn kleding hoe het met mijn gewicht gesteld is). Elk voorjaar en elke herfst geniet ik er van als ik in mijn kledingkast de zomer en winterkleding om wissel: alles van het vorige seizoen past nog, iets wat vroeger bijna nooit het geval was.

De laatste 2 jaar ben ik mij gaan verdiepen in Mindfulness en leef ik zoveel mogelijk bewust en in aandacht voor alles wat er is. De laatste maanden zag ik steeds vaker artikelen en berichten over Mindful eten. Ik ben er over gaan lezen en werd weer geraakt door de kracht van mindfulness, ook in relatie tot eten. Voor mij is het een impuls om weer eens met extra aandacht te eten: met aandacht voor alle sensaties bij het eten: smaak en textuur van het voedsel, aandacht voor het kauwen, aandacht voor het verzadigingsgevoel. Maar zeker ook met aandacht voor de (werkelijke) behoefte om te eten: is er echte honger of heb ik eigenlijk iets anders ( troost, gezelschap, warmte, rust) nodig ?

Nu ik daar weer zo bewust mee bezig ben, voel ik me weer veel energieker en sterker en geniet meer van mijn maaltijden. En opnieuw voel ik die behoefte om dit met anderen te delen, om mensen met eet/gewichtsproblemen te laten ervaren hoe bijzonder het is als je op een ontspannen, gezonde en natuurlijke manier met eten om kan gaan. Vandaar dat ik in het najaar start met gewichtsbegeleiding in groepsverband, op basis van mindful eten. Ik hou jullie op de hoogte!

Een bijzondere Zen-avond in Heukelum

2011-01-27T11:45:00.002+01:00

Paulo in de Zendo

Sinds enkele jaren ga ik (bijna) wekelijks naar de Zen-meditatie groep bij Paulo Houben in Heukelum.

De eerste jaren waren deze meditatie avonden in de Koornwaard in Heukelum, een rustige locatie vlakbij de Linge. Een grote wens van Paulo, onze Zen-leraar, was om een eigen Zendo te hebben.

Deze droom werd werkelijkheid toen hij na zijn verhuizing, zijn voormalige woning kon ombouwen tot Zendo. In september 2010 was het zover en werd de “Linge Zendo” in Heukelum in gebruik genomen.
De Linge Zendo is met veel gevoel voor smaak ingericht en straalt een warmte en rust uit.

Woensdag 26 januari 2011 was er een zeer speciale gast: Willigis Jäger bezocht de Linge Zendo om deze officieel ‘in te wijden’.

Willigis Jäger ( 85 jaar oud) is in de Zen wereld een grote naam; hij is Benedictijn en zen leraar en heeft diverse boeken geschreven. Voor Paulo Houben was het een grote eer dat Jäger zijn Zendo kwam in wijden. Paulo heeft enkele jaren doorgebracht in het meditatiecentrum van Jäger in Duitsland. Hij is daar opgeleid tot zen meester.

Willigis Jäger te gast in de Linge Zendo

Op deze avond kwamen de 12 mensen van de 2 meditatiegroepen bij elkaar om getuige te zijn van Willigis Jäger. Na een welkomst woord van Paulo sprak Jäger over de Zen: wat is Zen en wat brengt het ons? Hierna volgde een korte ceremonie, waarbij elke aanwezige een wierookstokje aan stak.
Vervolgens hebben we met elkaar gemediteerd en werd de avond afgesloten met een thee ceremonie.

Onder de indruk van de kleine man met de grote uitstraling en eenvoud, gingen wij weer naar huis.

Willigis Jäger

Hier, in deze meditatiegroep is mijn interesse ontstaan voor het (Zen-) Boeddhisme. In het begin was het voor mij niet meer als één avond in de week mediteren. Langzaam begon daar verandering in te komen en wilde ik het in mijn dagelijkse leven integreren. Mindfulness heeft me daarbij geholpen: de eenvoudige oefeningen zijn goed uit te voeren in de dagelijkse bezigheden.

Inmiddels is het voor mij een levenshouding geworden, die mij zoveel rust en tevredenheid brengt. Ook bij tegenslagen en verdrietige gebeurtenissen merk ik dat ik hier anders mee om kan gaan.

Op deze bijzondere avond besefte ik dat de bron van mijn verandering in de laatste jaren, hier in Heukelum ligt. De leerzame ‘lessen’ en gesprekken met Paulo geven zoveel mooie, nieuwe inzichten.

Zowel privé als in mijn werk brengt het mij veel goeds. In mijn werk hoop ik dit over te kunnen brengen op mijn cliënten. In de gesprekken 1 op 1, maar ook in de groepstrainingen.

(Meer informatie over Paulo Houben en zijn Linge Zendo: www.paulohouben.nl)

Is Mindfulness een hype?

2011-01-10T16:43:00.000+01:00

Is het je ook al opgevallen? Je kunt geen magazine of krant openslaan of er staat wel iets in over Mindfulness. Het lijkt er dus op dat er veel aandacht is voor dit onderwerp.

Aandacht, dat is ook precies waar mindfulness over gaat. Zoals Jon Kabat-Zinn (hij heeft de aandachttraining ontwikkeld) het omschrijft:
Aandacht geven op een bepaalde manier, gericht, in het hier er nu en niet ( ver)oordelend.

Gestrest raken is geen bewuste keuze, het is een reactie van de automatische piloot: het is een onbewuste, automatische reactie. Als je bewust kunt kiezen, kun je datgene doen wat nodig is om de spanningsreactie te onderbreken of te voorkomen.

Je kunt ontspannende activiteiten gaan doen, maar deze zullen de spanning slechts tijdelijk onderdrukken. Ze lossen de oorsprong van de stress niet op. Met mindfulness leer je om je bewust te worden van je denkpatronen en gedrag die stress veroorzaken. Deze bewustwording geeft je een manier om er anders om te leren gaan. Niemand kiest toch bewust voor een stressreactie?
Aanwezig zijn in het hier en nu, met volle aandacht, dat is alles. Meer is er niet nodig.

Sinds ik zelf met aandacht leef, is er meer rust in mijn leven gekomen. Er is veel minder stress en als die er wel is, geef ik er aandacht aan en sta ik stil bij de oorzaak van deze stress. Op deze manier bouwt de stress niet op en neemt geen loopje met me. Hierdoor kan ik meer genieten van alle mooie momenten in mijn leven en kan ik beter omgaan met b.v. tegenslagen of verdriet.

Mindfulness is géén hype, naar mijn idee. Nee, het is een levenshouding waaraan behoefte is in ons moderne, drukke en stressvolle leven waarin we steeds maar meer ‘moeten’ ( meestal van onszelf). Een levensovertuiging die minder stress en meer levensvreugde kan bieden.

December gedachten

2010-12-29T12:23:00.000+01:00

December, nog een paar dagen en dan is 2010 weer voorbij. Voor mij zijn deze laatste dagen altijd een tijd van terugblikken en vooruitkijken geweest. Nu merk ik dat hierin een verandering is gekomen.

Waarom terugblikken? Wat geweest is, is geweest. Daar is niets meer aan te veranderen.

Liever kijk ik naar wat er nu is. En dat is veel moois: mijn kinderen en kleinkinderen zijn gezond en vol levenslust. Mijn man voelt zich weer helemaal goed in zijn nieuwe baan. En ook ik zelf zit lekker in mijn vel. Ik merk dat het leven in aandacht en bewustzijn zijn mij innerlijke rust geeft, iets waar ik lang naar op zoek ben geweest. Op zakelijk gebied begin ik de vruchten te plukken van wat ik gezaaid heb in het afgelopen jaar: steeds meer mensen weten mij te vinden en ik ben hen dankbaar voor het vertrouwen dat ze in mij hebben en dat ik hen mag begeleiden op weg naar een waardevol(ler) leven.

Vooruitkijken doe ik een beetje. In deze tijd begin ik te verlangen naar de lente, de warmte van de zon weer te voelen. Ik denk aan het nieuwe kleinkind wat op komst is, wat zal het mooi zijn om hier weer getuige van te kunnen zijn. Een beetje vooruitkijken is ook wel nodig om nieuwe plannen te maken, zoals de nieuwe mindfulnesstraining die gaat starten in januari 2011.

Toch is dit alles als “koffiedik kijken” ,Wat er nu is, is er: winters weer, een stralende zwangere dochter, een tevreden en rustig gevoel in mijzelf. En wat mijn verlangen en vooruitkijken betreft: dat zal ik loslaten in de wetenschap dat niets zeker is, alleen dát wat zich nu in dit moment voordoet….

Ik wens iedereen veel geluk, innerlijke rust en vrede in 2011.

Make over

2010-09-15T13:00:00.000+02:00

De sociale dienst Drechtsteden gaat aan werkzoekenden een metamorfose aanbieden, zo las ik vanmorgen in de krant. Door een selecte groep uitkeringsklanten een nieuw uiterlijk aan te bieden, hopen ze zo de kans op een baan te vergroten.

De werkzoekende krijgt een deskundig advies over kleding, kapsel en make-up. De foto’s bij het artikel van vóór en ná de make over, maken duidelijk hoe iemand een andere uitstraling kan krijgen door aanpassing van uiterlijkheden.

En daar zit nu precies mijn twijfel over dit project: je gaat sleutelen aan het uiterlijk en met wat trucjes verander je dit. Maar gaat het niet over het innerlijk van de werkzoekende?
Natuurlijk begrijp ik dat iemand zich zekerder voelt als hij/zij goed gekleed is, maar volgens mij komt dat van binnen uit….

Zelf was ik vaak onzeker over mijn uiterlijk vanwege mijn overgewicht. Ik ging ervan uit dat mensen mij daarop beoordeelden en niet verder keken naar wie ik ben. Na een lang, innerlijk, proces is mijn eigenwaarde gegroeid en daarmee ook mijn zelfvertrouwen. Ik weet wat ik kan en waar ik voor sta, wat ik waard ben. Daardoor zit ik goed in mijn vel en straal dat ook uit in mijn houding én in mijn uiterlijke verzorging.

In het interview zegt een werkzoekende vrouw: “Ik wilde graag wat zelfverzekerder overkomen en verderop in het artikel zegt ze: “het zelfvertrouwen is er wel; ik straal het alleen nog niet uit”. Als je zelfverzekerd wil overkomen, ben je het dan wel?

De kledingspecialiste geeft nog meer voorbeelden, zoals een man die onverzorgd lang haar en baard had en naar zweet rook. Zijn baard werd getrimd en zijn haar gestyled… Maar hoe komt het dat iemand zijn/haar uiterlijk zo verwaarloosd?
Wat is daar de onderliggende oorzaak van? Pas als ook daar naar gekeken en aan gewerkt wordt, zal een metamorfose zin hebben en kan de persoon dit ook uit zichzelf en op langere termijn volhouden.

Wanneer alleen voor een sollicitatiegesprek het uiterlijk ‘opgepimpt’ wordt, lijkt de kans groot dat zowel de werkgever als de werkzoekende zichzelf tekort doen.
Je uiterlijk is toch een afspiegeling van je innerlijk; ‘what you see, is what you get’.

Ik zal niet ontkennen dat een kleding- en verzorgingsadvies heel nuttig kunnen zijn, maar dan wel nadat er eerst grondig is gekeken naar het innerlijk.

2010-08-04T16:56:00.000+02:00

Doen, we zijn altijd aan het doen. We vinden dat we doelen moeten stellen, moeten presteren. En dat het liefst 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Veel mensen gunnen zichzelf geen moment van rust meer.

In vroegere tijden was het niet mogelijk om 24 uur per dag te doen. Aan het einde van de dag werd het donker en koud. Het enige wat dan mogelijk was, was rondom het kampvuur zitten en je warmen en tot rust komen bij het vuur.

In de huidige tijd hebben we elektriciteit en kunnen we 24 uur per dag bezig zijn. Bovendien voorziet onze technologie ons van een voortdurende stroom van informatie. Er wordt van ons verwacht dat we ‘bij blijven’ en mee gaan in deze maalstroom van doen en doelen stellen.
Ook al voelen we de druk die hiermee gepaard gaat, we gaan door.

Een doel is altijd ergens naar toe. En zolang we aan het doel werken, aan het doen zijn, meten wij alles af aan dat doel: hoe ver nog, hoeveel nog, hoelang nog. En als we dan het doel bereikt hebben, vertrekken we direct weer naar het volgende doel. En al tijd zijn aan het doen en is er het gevoel van ‘er nog niet zijn’ .

Hoe zou het zijn als je er al was? Wat als je gewoon er kunt zijn. Niet meer bezig zijn met wat je zou willen hebben, met het najagen van doelen.

Als je afstand neemt, de stilte (in jezelf) zoekt, dan vindt je rust. De mannen om het kampvuur vonden starend in het vuur de rust die ze nodig hadden na de jacht.
Tegenwoordig scharen wij ons niet meer rond een kampvuur na een jachtige dag, hoe vinden wij de broodnodige rust?

Door alleen maar te zijn, nu op dit moment en even te stoppen met doen creëer je rust in een druk bestaan. Neem eens een paar minuten om te gaan zitten en vraag jezelf eens af:

Hoe gaat het met me?

Welke gedachten komen er in me op?

Wat doen die gedachten met me?

Wat voel ik in mijn lichaam?

Je hoeft geen antwoorden te vinden op die vragen, observeer alleen wat er in je opkomt en wat je erbij voelt. Het maakt niet uit wat het is, alles is goed. Je hoeft er geen oordeel over te hebben, je hoeft er niets mee te doen.

Dit is de kern van mindfulness: met open, milde aandacht, kijken naar wat er is, wat zich aandient. Wanneer je regelmatig met aandacht kijkt naar de dingen waar je mee bezig bent, is de kans groot dat je rust kunt creëren , in je hoofd en in je bezigheden.

Innerlijke ruimte

2010-08-03T17:07:00.000+02:00

Ze zou die dag voor het laatste gesprek komen, een afrondend gesprek na 6 sessies.

Deze cliënte was 3 maanden daarvoor bij me gekomen, omdat ze merkte dat ze regelmatig tegen ‘blokkades’ op liep. Dit uitte zich in het uitstellen van beslissingen, niet voor zichzelf op durven komen en een soort angst om zichzelf te presenteren zoals bij sollicitaties.

In de gesprekken zijn we op zoek gegaan naar de achtergrond van de blokkades, zonder al te diep in het verleden te spitten. In het eerste gesprek vertelde zij over haar verleden, waar zich het een en ander had afgespeeld. Cliënte vermoedde dat daar wel een oorzaak te vinden zou zijn: zij was opgevoed in een negatieve sfeer; opmerkingen als : ‘dat is niks voor jou’ of ‘dat kan jij toch niet’ en ‘dat hou je toch niet vol’ waren niet echt motiverend.

Met oefeningen in de sessies zijn we deze gevoelens gaan verkennen. Door het oproepen van zo’n gevoel en begeleiding hierin, leerde zij om haar gedachten hierover te observeren, van een afstand ernaar te kijken. Daarnaast kreeg zij Mindfulness oefeningen ( op CD) mee, om thuis mee verder te oefenen.

Het was duidelijk dat er bij haar een proces op gang kwam, zoals elke keer weer bleek in de sessies. Cliënte begon te zien dat haar gedachten haar onzeker maakte, maar dat het ‘maar’ gedachten waren… Gedachten die in het verleden gevormd waren en die niets meer met de vrouw te maken hadden die ze nu was. Geleidelijk aan begon haar zelfvertrouwen toe te nemen en kon zij beslissingen nemen, voor zichzelf kiezen.

‘Wat is het belangrijkste wat er in jou veranderd is door onze gesprekken?’ vroeg ik haar in dit laatste gesprek.

‘Tja,’ antwoordde zij, ‘er is eigenlijk best veel gebeurd. Door het oefenen met de bodyscan (één van de oefeningen op de CD) heb ik contact gemaakt met mijn lichaam, ben ik tevreden met mezelf zoals ik ben’. Al pratende over wat zij ervaren had zei ze op een bepaald moment:

‘ ik ben altijd op zoek geweest naar vrijheid, ruimte voor mezelf. Dit was er oorzaak van dat ik bijna bij mijn gezin ben weggegaan.

Maar nu, nu weet ik dat die vrijheid en ruimte in mijzelf zit’. Op het moment dat ze dit zei, zag ik emoties bij haar. ‘Ja’ , zei ze, ‘dat klopt. Nu ik dit zo uitspreek, zo helder zie en voel raakt me dit enorm. Het geeft een geweldig gevoel! Dat waar ik zo naar gezocht heb, zit gewoon in mijzelf…. ‘

Dit ervaren van deze vrijheid en ruimte binnen in haar, zo vertelde ze, gaf haar zoveel kracht en zelfvertrouwen dat ze het gevoel had alles aan te kunnen.

Hoe komt het toch dat veel mensen de vrijheid en ruimte buiten zichzelf zoeken en het daardoor ook niet kunnen vinden? Terwijl het zo dicht bij is….. Door regelmatig tijd voor jezelf te maken en met open aandacht te kijken naar je gedachten, je gevoelens en je lichaam krijg je weer echt contact met je innerlijk en kun je misschien, net als mijn cliënte, de ruimte en vrijheid in jezelf hervinden.